ณ โรงเรียนแห่งหนึ่ง..
> มีเพื่อนต่างเพศอยู่คู่หนึ่ง เป็นเพื่อนที่รักกันมาก
>
> ฝ่ายชายจะเดินไปส่งฝ่ายหญิงที่บ้านเสมอทุกวัน
>
> เวลาผ่านไป จนทั้ง สองอยู่ มหาวิทยาลัย
>
> ฝ่ายหญิงเริ่มไปแอบชอบ ผู้ชายคนนึง และได้ถามเพื่อนชายว่า
>
> "นี่ เธอ ว่า เค้าเหมาะกับเราไหม"
>
> "เค้าก้อ หล่อดีนะ นิสัยก็ดีด้วย "
>
> "เหรอ! อืม อยากให้เค้ามานั่งอยู่ข้างๆ เราจังเลยเนอะ"
>
> ต่อมาไม่นาน หญิงสาวก็ได้เป็นแฟน กับผู้ชายคนนั้นจริงๆ
>
> วันนึงหญิงสาวบอกกับ เพื่อนชายของตนว่า
>
> "นี่ เธอ ไม่ต้องมาส่งเราทุกวันแล้วแหละ ตอนนี้เค้าจะมาส่งเราแล้ว
>
> เราไม่อยากให้ เค้าเข้าใจ ผิดน่ะ"
>
> "อืม" ฝ่าย ชายตอบรับ และเขาก็ไม่ได้ไปส่งหญิงสาวอีก
>
> ต่อมาหญิงสาวเกิดทะเลาะกับแฟน ของตน
>
> จึงมาปรึกษาเพื่อนชาย ว่า..
>
>
> "เธอ! เด๋ว นี้เขาไม่ค่อยสนใจเราเลยแหละ
>
> เธอว่า... เราจะทำอย่างไร ดีหล่ะ!"
>
> "ก้อ เธอ ยังรักเค้าอยู่หรือป่าวหล่ะ" ฝ่ายชายถาม
>
> "ก้อรักสิ และก้อรักมากด้วย"
>
> "ถ้าอย่างนั้น ก็มอบความรักให้เขาต่อไปสิ ก้อเธอรักเค้านี่หน่า"
>
> "อืม ม" หญิงสาวทำตามคำแนะนำของเพื่อนชาย
>
> หลังจากนั้น ... วันหนึ่ง
>
> ระหว่างที่เพื่อนชายหนุ่ม เดินกลับบ้าน เค้าเห็นหญิงสาว
>
> นั่งร้องไห้อยู่ข้างทาง
>
> "เธอ เป็น อะไรหน่ะ ทำไมถึงร้องไห้ มีอะไรให้เราช่วยไหม"
>
> "เค้าไม่ รักเราเลยหล่ะ เขาเปลี่ยนไป
>
> เด๋วนี้เขาไม่เคยมาส่งเรา ที่บ้านเลย"
>
> "แล้วเราจะ ช่วยอะไรเธอได้บ้างหล่ะ"
>
> "ช่วยอยู่ กับเราซักพักได้ไหม?" หญิงสาวร้องขอ
>
> ก้อได้ซิ! ทำไมจะไม่ได้หล่ะ
>
> ทั้งสองได้นั่งอยู่ด้วยกัน โดยไม่พูดจาอะไรกันเลย
>
> ในที่สุดหญิงสาวก็เอ่ย ขึ้นมาว่า
>
> "เราควรจะ ทำอย่างไรดี เธอจะช่วยบอกเราได้ไหม
>
> ว่าเราควรจะทำอย่างไรดี"
>
>
> "เธอยังรัก..เขาอยู่หรือป่าวหล่ะ"
>
> "รักสิ เรา รักเค้ามากเลย"
>
> "แต่เค้า ไม่รักเราเลยนี่หน่า" หญิงสาวร้องไห้โฮ
>
> "แต่เธอก็รัก..เขาไม่ใช่เหรอ"
>
> และชายหนุ่มก็ไปส่งหญิงสาว ที่บ้านอย่างที่เคยทำมาแต่ก่อน
>
> "ถ้า เมื่อไหร่...ก็ตาม
>
> ที่เธออยากให้เรามาส่งเธอที่บ้าน อย่าลืมเรียกเรา นะ"
>
> "อืม" และ หญิงสาวก็เดินขึ้นบ้านไป
>
> ต่อมาวันหนึ่งชายหนุ่มได้ รับโทรศัพท์จากหญิงสาว
>
> "เราไม่ไหวแล้ว ช่วยมารับเราที"
>
> เสียงของหญิงสาวดูช่าง อ่อนล้า และหมดกำลัง
>
> เธอกำลังร้องไห้อย่างฟูมฟายอยู่
>
> ชายหนุ่มได้ไปหาเธอและพาเธอมาส่งบ้าน
>
> เธอยังคงถามชายหนุ่มนั้น เหมือนที่เคยถามมา ...
>
> "เราจะทำอย่างไรต่อไปดี"
>
> เราไม่รู้จะทำอย่างไรแล้ว..ดูยังไง ๆ เขาก็เหมือนไม่ได้รักเราเลย
>
> "แล้วเธอเลิก รักเค้าแล้วเหรอ"
>
> "ป่าว! เรา ยังรักเค้ามาก เรายังรักเขาอยู่เหมือนเดิม"
>
> "งั้นก็ เหมือนที่เราเคยพูดไว้
>
> จงรักเขาต่อไป..แม้มันจะเจ็บบ้างก็ตาม
>
> เพราะมันไม่สำคัญหรอกว่า เขาจะรักเธอไหม..? แต่ถ้าเธอยังรักเขา
>
> เธอก็คงทำได้แค่เพียงรักเขา...และจงรักเขาให้มากกว่าเดิม
>
> เพื่อแสดงให้เขารู้ว่าเธอรักเขามาก และก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลง
>
> มีแต่เพิ่มมากขึ้น"
>
> อือ ม..แล้วหญิงสาวก็เดินขึ้นบ้านไป
>
> และในที่สุดวันที่เธอเรียนจบก็มาถึง
>
> เพื่อนชายหนุ่มของเธอมาแสดงความยินดีกับเธอ
>
> เธอรู้สึกแปลกใจมาก ที่เพื่อนชายหนุ่มของเธอ ยังเรียนไม่จบ
>
> เธอถามเขาว่า ทำไม..?
>
> ชายหนุ่มตอบว่า เขาขี้ เกียจไปหน่อย
>
> ทำให้เขาต้องเรียนซ้ำวิชา หนึ่งจึงยังเรียนไม่จบ
>
> หญิง สาวแปลกใจ เพราะตลอดมา ชายหนุ่มคนนี้เป็นคนขยัน
>
> แต่ก็ไม่ได้เซ้าซี้อะไรต่อ..
>
> และต่อมาไม่นานแฟนของหญิงสาว ก็ได้มาขอเธอแต่งงาน
>
> เนื่องด้วยเห็นถึงความรัก ที่หญิงสาวมีให้
>
> หญิงสาวจึงได้ไปชวนเพื่อนชาย เพื่อให้มางานแต่งของเธอ
>
> "เราไม่ว่างจริงๆ เราติดธุระน่ะ!...ขอโทษด้วยนะ"
>
> เพื่อนชายตอบเธอด้วยน้ำ เสียงแผ่วเบา
>
> หญิงสาวโกรธและเสียใจที่ เพื่อนชายไม่ยอมมางานแต่ง จึงวางหูกระแทกไป
>
> แต่หญิงสาวก็ต้องประหลาดใจ เมื่อวันที่เธอแต่งงาน
>
> ชายหนุ่มได้มาปรากฎตัวก่อนที่งาน แต่งจะจบลง
>
> "ยินดีด้วย นะ เรามาแล้วหล่ะ"
>
> หญิงสาวดีใจมากที่เห็นเพื่อนชาย ของเธอมา
>
> ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ก็ตาม
>
> เธอรู้สึกมีความสุขมาก ถึงกับกลั้นน้ำตาไม่ให้มันไหลออกมาไม่ได้
>
> และเพื่อนชายก็พูดว่า เธอมีอะไรให้เราช่วยไหม..?
>
> ยิ่งทำให้เธอร้องไห้หนักกว่าเดิม..
>
> ...........................
>
> ต่อมาหญิงสาวก็มีความสุข กับชีวิตแต่งงานของเธอ
>
> จนไม่มีเวลาได้ติดต่อกับเพื่อนชายอีกเลย
>
> จนวันหนึ่งหญิงสาวได้ ทะเลาะกับสามีของตน
>
> หญิงสาวไม่รู้จะไปปรึกษาใคร จึงนึกถึงเพื่อนชายขึ้นมา
>
> แม้ว่าหญิงสาวจะโทรไปหาเท่าไหร่?
>
> ก็ไม่สามารถติดต่อกับชายหนุ่มคนนั้นได้เลย
>
> เขาจึงโทรไปหาเพื่อนของชายหนุ่มคนนั้น
>
> เพื่อนของชายหนุ่มเล่า ว่า ชายหนุ่มเป็นโรคร้าย เขาไม่สามารถไปไหนได้
>
> ตอนนี้รักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล... มาร่วมหลายเดือนแล้ว
>
> หญิงสาวตกใจมาก ถามว่า..เขาเป็นอะไร?
>
> เพื่อนชายหนุ่มบอกว่า อาการเขากำเริบ เพราะวันที่ชายหนุ่มต้องมาผ่าตัด
>
> ชายหนุ่มดัน ...หายตัว ไปเฉย ๆ โดยไม่มีใครรุ้
>
> และเพื่อนของชายหนุ่ม ก็ยังบอกอีก ว่า ..."มันเป็นนิสัยเสียของมันหน่ะ
>
> มันชอบหายตัวไปไหนก็ไม่รู้ ในช่วงเวลาสำคัญๆ
>
> คราวที่แล้วตอนสอบไล่ มันก็หายตัวไปจากห้องสอบเฉยเลย"
>
> ไม่รู้มันหายไปไหน..ถามใคร ก็ไม่มีใครรู้
>
> หญิงสาวตกใจมาก เลยขอที่อยู่ของโรงพยาบาลที่ชายหนุ่มรักษาตัว
>
> หญิงสาวไปเยี่ยมชายหนุ่ม ที่โรงพยาบาล เมื่อเปิดประตูเข้าไป
>
> ก็ต้อง ตกใจ ! ชายหนุ่มที่เคยดูแข็งแรง กับผอมซูบ ไม่มี แรง
>
> เมื่อชายหนุ่มเห็นเธอก็ดีใจ ทักทาย
>
> เธอเป็นการใหญ่
>
> "เป็นอย่าง ไรมั่ง ไม่เจอกันตั้งนานเลยน่ะ"
>
> หญิงสาวนิ่งเงียบซักพัก น้ำตาหญิงสาวก็ไหลออกมา
>
> "อ้าวร้อง ไห้ทำไมหล่ะ เธอหน่ะ ไปทะเลาะกับแฟนมาอีกแล้วเหรอ
>
> จะให้เราช่วยอะไรไหม...?
>
> แต่เราก็คงจะแนะนำเธอ ได้เหมือนเดิมนะ"
>
> หญิงสาวเข้าไปหาชายหนุ่ม แล้วก็บอกกับชายหนุ่มว่า
>
> วันที่เธอ มารับเราเป็นวันสอบไล่เธอใช่ไหม..?"
>
> ชายหนุ่มทำหน้าตกใจและไม่กล้าพูดอะไรทั้งสิ้น กลับนิ่งเงียบไป
>
> หญิงสาวจึงพูด ต่อ...
>
> "และวันที่ เธอต้องผ่าตัดใหญ่ เธอกลับมางานแต่งงานของเราใช่ไหม..?"
>
> ชายหนุ่มไม่รู้จะพูดอะไร อีกแล้ว กลับนิ่งเงียบกว่าเดิม
>
> หญิงสาวเข้าไปกอดชายหนุ่ม แล้วพูดด้วยน้ำเสียงสั่น ๆ
>
> "ตลอดเวลา เรารักแต่คนอื่น
>
> มองแต่คนอื่นเรากลับไม่รู้เลยว่าเธอรักเรามากแค่ ไหน
>
> เรารู้สึกเสียใจจริงๆ ที่ ไม่ได้รักเธอมากกว่านี้"
>
> ชายหนุ่มได้แต่ยิ้มแล้วก็บอก
>
> กับหญิงสาวด้วยเสียงอันแผ่วเบาว่า
>
> "เราบอกเธอ แล้วไง..ถ้าเรารักใครสักคน เราก็ต้องรักเขาให้มากๆ
>
> และมากขึ้นกว่าเดิม
>
> มันไม่สำคัญหรอก..ว่าเขาจะรักเราหรือไม่
>
> มันสำคัญแค่เพียงว่า..เรายังรักเธออยู่หรือเปล่า
>
> แค่เราสามารถช่วยเธอได้ นั่นมันก็เป็นความสุขของเราแล้ว
>
> ต่อให้เราจะเจ็บสักแค่ไหน..เราก็ยังรักเธอต่อไป
>
> และไม่เคยคิดจะเปลี่ยนแปลง..
>
> หญิงสาวรู้สึกเสียใจมาก นั่งร้องไห้โฮ...อยู่ที่ตักของชายหนุ่ม
>
> ชายหนุ่มจึงพูด... ขึ้น ว่า
>
>
> "ถ้าเราหาย เมื่อไหร่... เราจะไปส่งเธอที่บ้านอีกนะ"
>

ขอเก็บความชั่วร้ายไว้ในกระเป๋าเสื้อก่อนนะ.......

คือว่า...ช่วงนี้มีคนมาจีบเลยไม่อยากจะร้ายอะไรมากมายเดี๋ยวเค้าจะตกใจเลยอยากจะให้เพื่อนๆ ลงความเห็นว่าเราควรจะเป็นแฟนเค้าดีรึป่าว เราคิดไม่ออกจริงๆว่าจะทำงัยดี เค้าอ่ะคนแรกจีบเรามา 10ปีแระนะ คนที่2จีบเรามา 5ปี แล้วคนสุดท้ายก้อจีบมา2เดือน เราอ่ะไม่อยากได้ครัยส์เลยอ่ะ แต่มันต้องเลือกอ่ะ เราควรจะเลือกครัยดีหรอ ทุกคนมาจากคำว่า"เพื่อนรัก" แล้วเราจะเป็นแฟนได้งัย จริงมั้ย!! เราเลยอยากขอร้องทุกคนว่าหากมีประโยคเด็ดๆพูดแล้วไม่เสียเพื่อนก้อช่วยบอกหน่อยแล้วกัน หรือว่าครัยส์คิดว่าตัวเองมีคุณสมบัติตามที่เราอยากได้อ่ะ ช่วยแอดเมล์มาหาเราหน่อยจินะ

- โสด

- นิสัยไม่ต้องดีมากมายอ่ะนะ

- ชอบผู้หญิงร้ายๆอ่ะนะ

ultragirl_paly-girl@hotmail.com นะจ๊ะ

หากคุณต้องการผู้หญิงร้ายๆๆเปงแฟน

Hello!!

เรามารู้จักกันดีกว่านะ.........

ก้อแค่หนึ่งคนที่อยากทำให้ชู้มีแต่ความช้ำใจแค่เท่านั้นเอง...

เรารู้ว่าทุกคนหนีไม่พ้นนางมารร้ายแน่...อยากรุ้จักกันมากกว่านี้ก้อติดตามกันต่อไปนะ

ByE...

Rosesed...